FAHİŞELEŞEN DÜNYA (ŞİİR)

 Yerde karlar sanki fahişe gibi uzanmışlar çıplak, ak gövdeleri ile

Üstünde yürümekte bir fahişeyi zevk ile çiğner gibi insanlar

Yerde denizler sanki fahişe gibi uzanmışlar ıslak ve çıplak gövdeleri ile

İçine girmekte insanlar, bir fahişeyi zevk ile okşar gibi, çıplak ve ıslak gövdeleri ile

Gökde gök sanki bir fahişe gibi uzanmış gündüz kuru ve çıplak

Gece siyah tüllü gövdesi ile yarıçıplak

Bakar ona insanlar çıplak ve ıslak gözleri ile

Sanki ortadaki beleş, çıplak bir fahişeye zevk ile bakar gibi,

Demokrasi fahişelere peçete

Müşterilerine kolonya uzatan

Bir pezevenge benzemeye başlayacak artık

Yükseliyor, yayılıyor, güçleniyor, egemenleşiyor, övgüleşiyor fahişelik

Ya ruhu ya etlik                         

Ya çırılçıplak ya az ya çok giyinik,

Çıplak doğuyor, çıplak ölüyor insan

İkisinin arası bu yalan dünyaya

Ya başkaldırı ya fahişelik

Artık insanca olmak kölelik, fahişelik baştaçı,

Oysa o karlar

O denizler

O gökler

Ne çok gözyaşı, çığlık, acı ve kan dolu

Oysa demokrasi

Bir eşeği satmak ya da

Bir çöpü çöpe atmak  

Ya da sümkürmek

Ya da işemek kadar kolay...

Necdet  Gürçiftçi

4-Ocak-2012 tarihinde internette yayınlandı.